ZINTUIG

Oorspronkelijke titel: "Sonate quasi una Fantasia"
Opus 27, No 2 (Mondschein) - 1e deel: Adagio Sostenuto
Muziek: Ludwig van Beethoven (1802)
© 1999 - muziekbewerking en Nederlandse tekst: Erik Brey 



Ik heb ogen. Ik heb oren. Ben met handen geboren
Een neus en een mond, elk met z'n eigen doel

Ieder zintuig doet z'n werk naar behoren en zonder problemen
Ik hoor, kijk, proef en voel. Maar de vraag is alleen:
Waarmee voel ik gevoel?

Ach, ik weet wel dat er dringender vragen zijn
Maar dat zintuig doet nou juist zo vaak pijn
Wat heeft dat zintuig voor doel?
Als iets brandt trekt je hand snel terug. 
Maar hoe stop je gevoel?

Bij gevaar staat elk zintuig altijd paraat, 
maar dat ene zintuig is altijd te laat
te laat bij pijn... bij pijn... bij pijn... bij pijn...
Vaak  maar klein, 'k wil niet klagen, daar gaat 't niet om
Maar 't is zo onontkoombaar: 
waarom kan er ook niet zo'n waarschuwing zijn 
bij pijn, bij pijn
Om een buurvrouw die huilt, om een vriend met verdriet
Om een graf van een kind, als ik kon kiezen, voelde ik 't niet

Ik heb ogen. Ik heb oren. Maar kies zelf om te horen
Beslis wat ik aanraak, of ruik, proef of zie
Maar ik voel wat ik voel. 
Zonder keus, overleg, of limiet. 
Of je wél wilt of niet
 
Ach, ik weet wel: lachen komt van dezelfde bron
Maar ik wou dat ik die twee scheiden kon 
Soms wil ik 't niet, soms wil ik 't niet, 
zomaar verdriet, soms wil ik 't niet
Wat heeft dat zintuig voor doel? 
Waarmee voel ik gevoel?

Waarmee voel ik gevoel? 
Waarmee voel ik gevoel? 
Waarmee voel ik gevoel?