ROEPING

© 1993 - tekst & muziek: Erik Brey, Marleen van Hilten / Erik Breij


Toen ik die zieke vogel vond, ja toen is het begonnen
Terwijl 'k het beest zijn poot verbond heb ik een spel verzonnen
Mijn moeder naaide toen een schort voorzien van een rood kruis
Ik zei meteen: mijn kamer wordt een dierenziekenhuis

Het was voor mij geen kinderspel die vogel te verplegen
Alleen zijn spoedige herstel kwam mij niet erg gelegen
Ik was door zijn genezen poot van een patiënt verstoken
Ik heb hem toen uit pure nood zijn andere poot gebroken

	Roeping, ik heb een roeping
	Ik ben zo dol op die van pijn vertrokken monden
	Om zo'n patiënt te laten lopen is toch zonde
	Wie ziek bij mij komt zal het blijven, principiëel
	Ik ben een hele nieuwe Florence Nightingale

Verplegen deed mij veel plezier, ik pleegde als de gekken
Vaak duwde ik in 't speelkwartier de kleuters van de hekken
Lag dan zo'n kindje op de grond verzorgde ik z'n beentje
En als ik geen verwonding vond dan maakte ik er eentje

Soms krijg ik het benauwd ervan en wordt het mij te machtig
Dan loopt daar zo'n gezonde man van achter in de tachtig
Die sla ik dan een kaakfractuur en schop tussen z'n benen
Want dan kan ik pas echt de aller-'eerste hulp' verlenen

	Roeping, ik heb een roeping
	Ik ben zo dol ..... (enz.)

Ik werk nu in de P.G. want daar wilde ik wezen
En help patiënten naar de plee die bijna zijn genezen
Bij terugkomst hebben zij dan één of andere verminking
Dan komt dan door mijn roeping en mijn drang tot klantenbinding

	Roeping, ik heb een roeping
	Ik ben zo dol ..... (enz.)