GISELLE 
( DE BILLEN VAN HET NATIONAAL BALLET )

© 1989 - Breij / Breij, Groothuizen


---------------------------------------------
Uitgevoerd in de theaterprogramma's PURPER 7
en PURPER GALA, door Angela Groothuizen.
---------------------------------------------


Ik kan mij er zo ongeloof'lijk wild aan irriteren 
dat men met 'dansen is plezier voor twee' mag adverteren
In mijn geval geldt het 'plezier voor twee' alleen de heren, 
Want ik weet zelluf óók wel dat ik dans als een kalkoen
En volle discotheken kan ik ook niet zo waarderen, 
wat is er nou zo leuk aan om je leeg te transpireren
Waar mensen hele nachten verticaal staan demonstreren, 
Hetgeen ze met elkaar eigenlijk liggend wilden doen?

Maar laatste, omdat ik jarig was, dacht ma mij te trakteren 
door bij het Nationaal Ballet een plaats te reserveren
En meer voor háár dan voor mezelf wou ik dat wel proberen, 
nou dat is wel wat anders dan die slome quick-quick-slow's
Nu heb ik het dus eigenlijk alleen over de heren, 
die stuk voor stuk hun winterpeen bepaald niet camoufleren
Maar 't zijn vooral hun achterkanten die mij fascineren, 
In van die dunne strakke half-doorzichtige maillot's

	Ik krijg zo'n kippevel, m'n handen gaan zo trillen 
	door de billen van het Nationaal Ballet
	Ik word verliefd op deze deinende idylle 
	van de billen van het Nationaal Ballet
	Bij elke pose moet ik zo blozen, 
	m'n knieën knikken heftig 'ja' bij elk duet
	Ik voel zo'n kriebel, ik schuif en wiebel, 
	ik krijg zo'n raar gevoel bij ied're pirouette
	Ik klem m'n kaken op elkaar om niet te gillen: 
	O, ik hou zo van de billen van het Nationaal Ballet

De hele dag daarna heb ik toen lopen fantaseren, 
die mannen zullen best eens iets verrekken of blesseren
Wat zou ík graag die billen... sorry, mannen dan masseren
O, nu weet ik pas wat het is om echt verliefd te zijn
Uiteindelijk besloot ik om te gaan solliciteren, 
een fysiotherapie-diploma bleek wel te frauderen
Ik greep een vel papier en daarop schreef ik: mijne heren,
Masseren is mijn roeping en ik doe het zonder pijn

	Ik krijg zo'n kippevel, m'n handen gaan zo trillen 
	door de billen van het Nationaal Ballet
	Ik raak verslaafd aan deze deinende idylle 
	van de billen van het Nationaal Ballet
	Bij elke pose moet ik zo blozen, 
	m'n knieën knikken heftig 'ja' bij elk duet
	Ik voel zo'n kriebel, ik schuif en wiebel, 
	ik krijg zo'n raar gevoel bij ied're pirouette
	Ik klem m'n kaken op elkaar om niet te gillen: 
	O, zouden ze me willen bij het Nationaal Ballet

Ik kreeg een invitatie om mijzelf te presenteren, 
persoonlijk bij de hoogste baas, die mocht ik tutoyeren
Toen heb ik mij, ik mag wel zeggen: lláten engageren. 
Een meisje is een meisje; ach, u weet wel hoe dat gaat

Al was ik vastbesloten elke neiging te negeren, 
Ik kan me niet op een gescheurde schouder concentreren
Als zeventien maillots daar een verkoudheid staan riskeren 
En met hun rug naar mij toe pas-de-deux'tjes repeteren
Ik wéét gewoon: die ga ik alle zeventien fouilleren
De knul waarmee ik bezig ben begint zich te verweren
Want ik sta ongemerkt al met z'n billen te jongleren
Ik stond dezelfde avond nog op staande voet op straat

	Ik krijg zo'n kippevel, m'n handen gaan zo trillen 
	door de billen van het Nationaal Ballet
	Waarom verloor ik deze deinende idylle 
	van de billen van het Nationaal Ballet
	Ik klem m'n kaken op elkaar om niet te gillen: 
	O, ik hou zo van de billen 
	O, ik hou zo van de billen, 
	O, ik hou zo van de billen van het Nationaal Ballet