GEURT

© 1993 - tekst: Alfred van den Heuvel




En dan had je Geurt en Jaap en Wullem en ouwe Sietske, 
en die kwamen die dijk af, terwijl de gierkluivers 
tegen het moerbeslag geschraagd werden, en de 
jakobsklossen afboerden bij de eerste stormvlaag. 
En dan gutste de regen de nokgordingen van de 
kilkeping en dan zei de poortzeiker van het 
moerbalkhuûske: "Wel heb je ooit! Als dat niet 
Geurt is, en Jaap, en Wullem, en verrek daar 
heb je ouwe Sietske ook!" En dan joegen ze ons 
kinders de pleurisbaan op, en dan werd er 
gestampstokt en gegaffeld dat de jankdekkers 
je om de oren vlogen. En dan moest je die 
knapen eens zien: Geurt met z'n afgetrapte 
schootsmaleiers, Jaap als de godverdomde duvel 
zelf, Wullem met z'n zelfgepriemde klotergeien 
om die magere kop van 'm, en ouwe Sietske, 
z'n snoeptafel récht tegen de wind in. En dan 
joegen we de klambouwklinkers tegen de 
blootliggende knikstagbunkers, we trokken 
het rifbeslag tegen de raveelkokzuigers, 
en we renden de dijk af alsof de geile 
wieven van de Vlotterballen ons tegen de 
zinkbeprangde jutenkletsers beukten.