DIENSTBAAR

© 1995 - Frans Mulder / Erik Breij



Mijn moeder was heel haar leven dienstbaar
Dat had ze van mijn oma, die rond negentientien
Inwonend, zo ging dat in de tijd van Ot en Sien
Als dienstmaagd moest sloven in een werkhuis aan de gracht
Dus in diezelfde slaafse geest haar kind heeft grootgebracht

Geen mooier leven voor een vrouw
Dan als een soort slavin
Te bloeden voor 't gezin
Te bloeden voor 't gezin


Mijn moeder, als meisje altijd vrolijk,
Ze trouwde met een jongen, die van de slagerij
En huurde toen bij oma - god, wat was ze in haar sas -
Een zolderkamer, waardoor zij nu ook inwonend was...

Vijf jaar later kreeg ze mij
- Kwam er maar een woning vrij -
Kreeg er nog twee kind'ren bij
En mijn pa een slagerij
Waarin zij, in witte jas,
Ook weer jaren dienstbaar was
Ook weer jaren dienstbaar was


Want moeder was altijd even dienstbaar
Al dacht ze later wel eens: ik wil nog zoveel meer
Wegdromend in een toekomst die... dat kwam nog wel een keer !
Maar spijtig voor moeder dat, haar dienstbaarheid ten spijt,
Het leven voor wie niet goed oplet door de vingers glijdt

De dingen die ze toen vergat,
Vergat voor haar gezin
Die haalt ze nooit meer in
Dat haalt ze nooit meer in...