CELINE

© Theodor Holman


Hij staart naar de nieuwe vriendin van zijn zoon... en vraagt zich 
af of hij haar nog in bed zou kunnen krijgen. Het verschil met haar 
is dertig jaar. Dat komt wel vaker voor. "Hoe heet je ook weer...? 
Céline..." "Ja, mijnheer". 
Hij zou veel liever voor haar zijn dan zijn zoon, dat wist hij zeker. 
Hoewel hij nooit enige vorm van sadisme had gevoeld, denkt hij: En 
toch zou ik je willen vastbinden, naakt, om alleen maar naar je te 
kijken, om aan je benen te zitten als ik dat zou willen, of aan je 
borsten.
"Zo, Céline, kan ik iets voor je inschenken en even de honneurs 
waarnemen voor mijn zoon die, zoals gebruikelijk, weer veel te 
laat is?" vraagt hij. "Hi hi... een colaatje graag."
Was Francien eigenlijk ook zo mooi toen ik haar ontmoette, vraagt 
hij zich af. Nee. Francien was misschien wel mooi, maar ook 
gefrustreerd. Hij kan zich nog helder voor de geest halen hoe, 
op hun huwelijksdag, zijn hand naar haar borst ging. Ze pakte 
zijn hand koel weg en zei: "Straks pas, nu niet." Het was altijd 
'straks pas, nu niet' geweest, en haar lichaam werd mettertijd 
een oude lap. "Je bent mooi... Céline." Hij probeert iets 
ongevaarlijk warms in zijn stem te leggen. "O... hi hi... 
dank u."
Zou ze zich voor geld voor hem willen uitkleden? Hij had nu 
geld genoeg. Het zou hem eeuwige vijandschap met zijn zoon 
opleveren. Had hij er dat voor over? Ach, als hij er zeker 
van was dat ze het zou doen, dan had hij er het voor over. 
Hij kan z'n ogen niet van haar afhouden; een huid zo jong nog 
en ook nog zo'n begeerlijke mond. En je hebt een verdorven kop, 
bedacht hij, je bent een slecht hoerig kind! Hij krijgt het 
benauwd en wil niet de hele tijd naar haar kijken. Hij moet 
vriendelijk en voorkomend zijn. Iets neutraals zeggen. 
"Studeer je ook rechten?" "Ja." klinkt het dun. Dan lacht 
hij verlegen. O, alles aan haar is even heerlijk, en hij is 
eigenlijk nog... trots dat hij zo'n ordinaire geilheid kan 
voelen, al wordt het wel steeds gevaarlijker.
Opeens zwaait de deur open en komen zijn zoon en vrouw binnen. 
Zijn zoon kust  de jonge godin, en zij kust hem. Hij kijkt 
dan naar zijn vrouw en ziet hoe zij haar vale regenjas ophangt 
en met haar dikke poten per ongeluk de paraplui-bak omverstoot...