BORSTVOEDING © 1993 - Hans van der Woude / Erik Breij --------------------------------------------- Uitgevoerd in het theaterprogramma PURPER 10 door Hans van der Woude. --------------------------------------------- Ik geef mijn zoon de borst zolang ik wil, en daar heeft verder niemand zich mee te bemoeien En krijg ik commentaar dan roep ik: stil! En zeg: benijdt me liever dan me te verfoeien Want, moeders, als u toch eens wist wat u door flessenvoeding mist Het is genot, ik ben voortdurend in extase Want als je ziet hoe hij geniet van linker- en van rechtertiet Dat gaat veel verder dan de post-natale fase Ik geef mijn zoon de borst zolang ik wil, ik had al bonje bij de kleuter-consultatie De dokter sloeg een jodelende gil, dat werd meteen een hele harde confrontatie Hij zei: mevrouw, u bent debiel, uw voeding is niet meer steriel Ik zei: ach man, rot op, krijg nou toch gauw de k'lere Het is mijn zoon, mijn eigen kind, en ik weet wat hij lekker vindt 't Is puur natuur, daar kan hij jarenlang op teren Ik geef mijn zoon de borst zolang ik kan, mijn zoon was negen en toen eindigde mijn huw'lijk Die borsten zijn van mij, dat zei mijn man, ik wil jou weer voor mij alleen, het is toch gruw'lijk Ik zei: rot jij nu ook maar op, ik voed mijn zoon wel zellef op Hij riep nog: mens, dit is gewoon je reinste incest Ik zei: wat ben jij toch platvloers, je bent alleen maar stront-jaloers Als jij het zo wilt zien, oké, maar incest - thuisbest Ik geef mijn zoon de borst zolang ik kan, al heb ik wel zo nu en dan eens een ontsteking Dan hou ik hem er even verre van, dan gaat hij op diëet, als kleine onderbreking Ik smeer ze in met uierzalf, daarna voel je de pijn maar half Want hij kan eigenlijk geen dag zonder mijn tepel Al bij het zien van een bestek dan moet hij kotsen als een gek Hij is allergisch voor een mes en vork en lepel Ik geef mijn zoon de borst zolang het moet, het ging maar door, mijn zoon zat toen al in het leger Ik werd daar allerhartelijkst begroet, dat was de kolonel, een hele knappe neger Zijn hele leven was verpest, hij was als baby ook geflest Ik zei uit aardigheid: ik wil ook jou best voeren Hij trok z'n kleren uit en sprong, ik voelde overal zijn tong Ik zei: dat wil ik niet, doe dat maar bij de hoeren, nee... Ik geef mijn zóón de borst zolang het moet, 't is een mirakel, 't is een wonder, 't is een sprookje Al wordt er vaak gelachen als ik voed, je wilt er boven staan maar toch, inwendig kook je In restaurant of in een pub, haal ik ze even uit de cup Al is hij veertig nu, je moet hem eens zien smullen Voor velen zijn de druiven zuur, ze staan zo ver van de natuur Wij zijn gelukkig zo en laat de rest maar lullen Ik geef mijn zoon de borst zolang ik wil, zolang het moet, zolang ik kan Dat is toch eigenlijk de droom van elke man? Niet dan? Nou dan!